بزرگ علوي در ۱۳ بهمن ۱۲۸۲ در تهران به دنيا آمد. در سال ۱۳۰۲ براي ادامه‌ي تحصيل به اروپا رفت. پس از بازگشت به ايران با صادق هدايت آشنا شد و از يك سو با او و دوستان ديگرشان در گروهي موسوم به "ربعه" به فعاليت ادبي مي‌پرداخت و از سوي ديگر در گروهي كه به "پنحاه و سه نفر" موسوم شدند فعاليت سياسي داشت. به گفته‌ي خود او «دو فطب مرا در دو جهت مي‌بردند و من بازيچه‌ي اين دو موج ناسازگار شدم كه مرا له و لورده نكرده اما گسترش طبع قلم‌زني مرا سد كردند.» در سال ۱۳۱۶ به زندان افتاد و چهار سال و نيم از عمر خود را در آنجا گذراند. پس از آزادي از زندان تا سال ۱۳۳۱ به تاليف و ترجمه پرداخت و مهم‌ترين اثر خود، رمان «چشم‌هايش» را در ۱۳۳۰ منتشر كرد. او پس از كودتاي ۲۸ مرداد در اروپا ماندگار شد و در ۲۸ بهمن ۱۳۷۵ در برلين درگذشت.